Μεγάλοι σοφοί, γεμάτοι βαθιά συμπόνια για τους συνανθρώπους τους, θέσπισαν κανόνες, κανονισμούς, όρια και κατευθυντήριες γραμμές για την καθημερινή ζωή και τη συμπεριφορά, ώστε τα χέρια και ο νους του ανθρώπου —τα ένστικτα και οι παρορμήσεις του— να μην στρέφονται εναντίον του ανθρώπου, αλλά να κατευθύνονται προς τα ιδεώδη της Αλήθειας, της Δικαιοσύνης, της Ειρήνης και της Αγάπης. Διακήρυξαν ότι κάθε δράση πρέπει να ζυγίζεται προσεκτικά και να εγκρίνεται μόνο εάν εξαγνίζει τα συναισθήματα και τα πάθη· αντίθετα, πρέπει να απορρίπτεται εάν τα διαφθείρει ή τα μολύνει. Ο εξαγνισμός των σκέψεων και των συναισθημάτων (bhavashuddhi) αποτελούσε τον καρπό της δράσης, και κάθε πράξη που θολώνει τα συναισθήματα (bhava), που τα ωθεί στο πάθος (rajas) ή τα υποβιβάζει στη νωθρότητα (tamas), πρέπει να αποφεύγεται. Οι ιερές θυσίες (yajnas και yagas) καθιερώθηκαν προκειμένου ο άνθρωπος να διδαχθεί το μεγαλείο της απάρνησης, όχι τη λάμψη της μεγαλοπρέπειας ή τη σπάταλη της επίδειξης. Οι θυσιαστικές τελετουργίες επέβαλλαν σε εκείνον που της τελούσε, καθώς και στους συμμετέχοντες, ένα αυστηρό πρόγραμμα σωματικής και νοητικής αγνότητας, το οποίο τους οδηγούσε στην παρουσία του Θείου. 

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1966