Ο Κούτσελα πήγε στον Κρίσνα για να ζητήσει πολλά υλικά δώρα, αλλά βλέποντας το Θεϊκό πρόσωπο του Κρίσνα, ξέχασε όλες τις επιθυμίες του. Επιστρέφοντας στο χωριό του, διαπίστωσε ότι μεγάλα αρχοντικά είχαν ξεφυτρώσει στη θέση της παλιάς του κατοικίας. Η σύζυγος του Κούτσελα βγήκε έξω, κομψά ντυμένη και φορώντας πολλά στολίδια, και χαιρέτησε τον άντρα της με την παρατήρηση: «Κύριε, δες τι υπέροχα πράγματα σου έχει δώσει ο Σρι Κρίσνα». Ο Κούτσελα κοίταξε τα πάντα και είπε: «Δεν ζήτησα τίποτα από τον Μπαγκαβάν. Δεν του μίλησα για την οικογενειακή μας κατάσταση. Είναι απαραίτητο να πω κάτι στον πανταχού παρόντα, παντογνώστη Κύριο;» Ο Κούτσελα περιέγραψε στη συνέχεια λεπτομερώς στη σύζυγό του πώς τον είχε υποδεχτεί ο Κρίσνα στο παλάτι Του και πώς τον αγκάλιασε σφιχτά στο στήθος Του και τον κατέκλυσε με την αγάπη Του. «Πώς μπορώ να περιγράψω τη γεμάτη αγάπη καλοσύνη Του; Υπάρχει κάποιος σαν Αυτόν που μπορεί να χαρίσει όλη την ευημερία σε κάποιον αφού λάβει μόνο μια χούφτα  ρύζι; Είναι η ενσάρκωση της Αγάπης, και η Αγάπη είναι Αυτός». Σήμερα, ο πιστός συμπεριφέρεται διαφορετικά απέναντι στον Θεό. Πηγαίνει με ένα βουνό από επιθυμίες στον ναό και προσφέρει μια μικρή καρύδα. Δεν είναι αυτό που πρέπει να προσφέρετε στον Θεό. Αυτό που πρέπει να Του προσφέρετε είναι μια αγνή, αμόλυντη καρδιά.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 15 Απριλίου 1995