Όταν ο Ράμα, η Σίτα και ο Λάκσμανα πήγαν στο δάσος και έφτασαν στο βουνό Τσιτρακούτα, ο Ράμα είπε στον Λάκσμανα  να στήσει μια καλύβα σε ένα μέρος της επιλογής του. Ακούγοντας αυτά τα λόγια, ο Λάκσμανα ένιωσε πληγωμένος και έσκυψε το κεφάλι από θλίψη. Παρατηρώντας το αυτό, η Σίτα ρώτησε τον Λάκσμανα: «Γιατί είσαι ταραγμένος, Λάκσμανα; Ο αδελφός σου δεν είπε τίποτα σκληρό. Γιατί νιώθεις τόσο λυπημένος;» Ο Λάκσμανα απάντησε: «Ω, Μητέρα! Είχα ποτέ δική μου επιλογή; Οι επιθυμίες του Ράμα είναι και δικές μου. Έχω παραδώσει τον εαυτό μου στον Ράμα. Η εντολή του Ράμα είναι αυτή που θέλω να εκτελέσω. Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, πώς μπορώ να αντέξω το βάρος της προτροπής του Ράμα να στήσω την καλύβα σε μέρος της δικής μου επιλογής; Δεν ισοδυναμεί αυτό με χωρισμό από Εκείνον;» Τέτοια είναι η ένταση των συναισθημάτων ενός αληθινού πιστού προς τον Κύριο. Οι σκέψεις σας πρέπει να είναι πάντα στραμμένες στον Θεό. Ο κόσμος είναι σαν ένα περαστικό σύννεφο. Όμως, η σχέση ανάμεσα σε εσάς και τον Θεό είναι μόνιμη και αιώνια.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1998