Να θυμάστε το όνομα του Κυρίου, να το συνδέετε μάλιστα με τη μορφή Του και να κρατάτε αυτή τη μορφή σταθερά αποτυπωμένη στα μάτια του νου σας. Είναι ένα λυχνάρι που σκορπά φως στα βάθη της καρδιάς σας. Να έχετε το όνομα στη γλώσσα σας και αυτό θα διώξει τόσο το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό σκοτάδι. Ειρήνη μέσα, αδελφικό πνεύμα έξω –αυτό είναι το σημάδι του ανθρώπου που επιδίδεται στο στην επανάληψη του ονόματος του Κυρίου. Το όνομα του Κυρίου κρύβει τεράστια δύναμη. Επιτρέψτε μου να σας διηγηθώ ένα περιστατικό σχετικά με αυτό. Κάποτε, ο Γκνιαναντέβ και ο Ναμντέβ περπατούσαν μαζί σε ένα δασικό μονοπάτι και τους κυρίευσε αφόρητη δίψα. Ανακάλυψαν ένα πηγάδι, αλλά δεν βρήκαν ούτε σχοινί ούτε δοχείο για να αντλήσουν το πολύτιμο νερό και να το φτάσουν. Ήταν ένα βαθύ πηγάδι χωρίς σκαλοπάτια και το νερό βρισκόταν πολύ, πολύ χαμηλά. Ο Γκνιαναντέβ, ο οποίος είχε κατακτήσει τη γνώση του Θεού (Brahma-jnana), ταύτισε τον εαυτό του με ένα πουλί που πέταξε μέσα στο πηγάδι και ήπιε όσο ήθελε. Έτσι ξεδίψασε. Ο Ναμντέβ επικαλέστηκε τον Κύριο με το όνομά Του· ο Κύριος ανταποκρίθηκε και η στάθμη του νερού στο πηγάδι ανέβηκε –ναι, ανέβηκε τόσο ώστε να μπορεί να το φτάσει με τα χέρια του και να ξεδιψάσει.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 7 Μαρτίου 1962