Όσα βιώνουμε στα όνειρα εξαφανίζονται μόλις ξυπνήσουμε. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, δεν έχουμε καμία επίγνωση του κόσμου. Αν και το σώμα βρίσκεται στην κρεβατοκάμαρα, εσείς ονειρεύεστε ότι ψωνίζετε στον δρόμο Mount Road, στο Μαντράς! Εκείνη τη στιγμή, ξεχνάτε εντελώς το δωμάτιό σας. Επομένως, ό,τι υπάρχει στην κατάσταση της εγρήγορσης απουσιάζει από το όνειρο. Συνεπώς, αν εξετάσει κανείς όλα αυτά από τη θεϊκή κατάσταση, θα διαπιστώσει ότι τα πάντα είναι, εκ φύσεως, εφήμερα. Ας υποθέσουμε ότι, καθώς επιστρέφετε στον ξενώνα το σούρουπο μετά τα μπάτζανς, ένα αγόρι στην πρώτη σειρά βλέπει ένα σχοινί και φωνάζει: «Φίδι! Φίδι!». Ο φόβος κυριεύει τους πάντες και τους αναγκάζει να κάνουν πίσω. Όμως, ήταν όντως φίδι; Όχι. Η σκέψη ότι επρόκειτο για φίδι ήταν αυτή που προκάλεσε τον φόβο. Ένα αγόρι πλησίασε κρατώντας έναν αναμμένο πυρσό και διαπίστωσε ότι ήταν απλώς ένα σχοινί! Από πού προήλθε ο φόβος και πού πήγε; Προήλθε από την ψευδαίσθηση ότι επρόκειτο για φίδι, ενώ η συνειδητοποίηση ότι δεν ήταν φίδι τον εξάλειψε. Κατά τον ίδιο τρόπο, όλα όσα βρίσκονται μπροστά σας είναι Θεός (Brahman)· εξαιτίας της άγνοιάς σας, έχετε την ψευδαίσθηση ότι πρόκειται για τον κόσμο. Και από αυτή την ψευδαίσθηση πηγάζουν δυσκολίες, ανησυχίες και παρόμοια συναισθήματα. Όταν ο πυρσός της γνώσης φωτίζει τον κόσμο, αντιλαμβάνεστε ότι δεν πρόκειται για τον κόσμο, αλλά ότι τα πάντα είναι γεμάτα από Θεό (Sarvam Vishnu Μayam). Και μόλις αναγνωρίσετε αυτή την αλήθεια, η ψευδαίσθηση, ο φόβος και η θλίψη εξαφανίζονται.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1983