Κάποτε, ένας σπουδαίος ζωγράφος παρουσιάστηκε σε έναν πρίγκιπα και προσφέρθηκε να φιλοτεχνήσει μια νωπογραφία στον τοίχο του παλατιού. Πίσω του ήρθε ένας άλλος, ο οποίος δήλωσε ότι θα ζωγράφιζε στον απέναντι τοίχο ακριβώς το ίδιο έργο με τον πρώτο, ακόμη κι αν μια κουρτίνα το έκρυβε από τα βλέμματα και ακόμη κι αν δεν του αποκαλυπτόταν το θέμα της νωπογραφίας! Και στους δύο ανατέθηκε το έργο που είχαν αποδεχτεί. Ο δεύτερος ολοκλήρωσε την εργασία του ακριβώς τη στιγμή που ο πρώτος ανακοίνωνε ότι είχε τελειώσει τη δική του! Ο πρίγκιπας έφτασε στην αίθουσα, όπου μια βαριά κουρτίνα χώριζε τους δύο καλλιτέχνες και τα έργα τους. Είδε τη νωπογραφία και τη θαύμασε βαθύτατα. Στη συνέχεια, διέταξε να απομακρυνθεί η κουρτίνα και –ιδού!– στον τοίχο απέναντι από τη νωπογραφία υπήρχε ένα πιστό αντίγραφο της εικόνας που ο πρώτος είχε ζωγραφίσει με τόσο κόπο! Πιστό αντίγραφο... διότι αυτό που είχε κάνει ο δεύτερος ήταν να γυαλίσει τον τοίχο, μετατρέποντάς τον σε έναν μεγάλο, εξαιρετικό καθρέφτη! Κάντε κι εσείς τις καρδιές σας καθαρές, αγνές και λείες, ώστε να αντικατοπτρίζεται σε αυτές η Δόξα του Κυρίου και να μπορεί ο Κύριος να βλέπει επάνω τους ν’ αποτυπώνεται η δική Του εικόνα.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε το Μάχασιβαράτρι του 1963