Η Αφοσίωση (Bhakti) είναι επίσης μια μορφή γιόγκα, μια διαδικασία εξάλειψης του νου ή μετασχηματισμού του σε ένα εργαλείο για την πραγμάτωση του Θεού. Ωστόσο, η Aφοσίωση έχει εκπέσει σε μια τυπολατρική τελετουργία —όπως το μέτρημα των χαντρών ενός ροζαρίου, το κάθισμα σε οκλαδόν στάση για συγκεκριμένο αριθμό ωρών μπροστά σε μια ιερή εικόνα, η προσφορά θυμιάματος, η περιφορά φώτων, το χτύπημα καμπανών, το βάπτισμα σε ιερά ύδατα ή η ανάβαση σε λόφους για την προσέγγιση ιερών προσκυνημάτων. Πρόκειται για πράξεις που κατευνάζουν ορισμένες παρορμήσεις και διεγείρουν άλλες, οι οποίες μπορεί να είναι είτε ωφέλιμες είτε όχι. Η Αφοσίωση δεν είναι μια «εξιλαστήρια στολή» που μπορεί κανείς να φορέσει ή να βγάλει, ανάλογα με τις περιστάσεις. Οι αστυνομικοί που βρίσκονται σε υπηρεσία φορούν στολές, διακοσμημένες με κορδέλες και παράσημα· όμως, όταν επιστρέφουν στο σπίτι μετά τη βάρδια τους, τις βγάζουν και φορούν άλλα ρούχα. Η αφοσίωση δεν μπορεί να εμφανίζεται σε προκαθορισμένες ώρες και να εξαφανίζεται μόλις επιστρέφει κανείς στην καθημερινή ρουτίνα. Αποτελεί μια συνεχή και σταθερή κατάσταση του νου, μια εδραιωμένη στάση, έναν δρόμο που έχει επιλεγεί και ακολουθείται με έντονη προσήλωση. Σήμερα, ο άνθρωπος ασχολείται επιδερμικά με τη γιόγκα (πρακτικές αφοσίωσης) τις πρωινές ώρες, επιδίδεται στην bhoga (γιορτές, πολυτέλεια και ικανοποίηση των αισθήσεων) κατά τη διάρκεια της ημέρας, και ταλαιπωρείται από τη roga (ασθένειες) τη νύχτα! Η Αφοσίωση δεν είναι μια πράξη που εκτελείται σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές της ημέρας, για να παραμεριστεί στη συνέχεια χάριν άλλων, πιο ελκυστικών ή «της μόδας» δραστηριοτήτων.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 8 Ιουλίου 1968