Η απλή παρουσία του φωτός δεν είναι αρκετή. Θα πρέπει να επιδιώξετε να προχωρήσετε με τη βοήθεια αυτού του φωτός. Αν, έχοντας αυτό το φως, δεν ακολουθήσετε το μονοπάτι που αποκαλύπτεται από αυτό, δεν βλέπετε περισσότερο από έναν τυφλό. Κάποτε, ο Κρίσνα εμφανίστηκε ενώπιον του Σούρντας, του τυφλού αγίου, και του είπε: «Σούρντας, αν θέλεις να δεις τον κόσμο, θα αποκαταστήσω την όρασή σου αυτή τη στιγμή». Ο μεγάλος αυτός  αφοσιωμένος πιστός, ο Σούρντας απάντησε: «Όσοι είναι προικισμένοι με μάτια είναι στην πραγματικότητα τυφλοί, όταν δεν ατενίζουν την ευοίωνη, όμορφη μορφή Σου. Παρόλο που έχουν αυτιά, είναι ωστόσο κουφοί, όταν δεν επιλέγουν να ακούσουν τη μελωδία του γλυκού τραγουδιού Σου. Έχοντας στα χέρια τους τη δύναμη να πραγματώσουν το Θείο, βυθίζονται στον ωκεανό της Σαμσάρα (της εγκόσμιας ζωής). Αν και κατοικείς στις καρδιές τους, πλανώνται από την ψεύτικη, απατηλή και εφήμερη γοητεία του κόσμου. Αν και έχουν μεγάλα μάτια, δεν είναι σε θέση να Σε δουν. Επομένως, δεν έχω ανάγκη από τέτοιες καρδιές, τέτοια μάτια ή τέτοια αυτιά. Δώσε μου, Κύριε, αυτιά που θα ακούν το τραγούδι Σου, μάτια που θα βλέπουν την όμορφη μορφή Σου και μια καρδιά όπου Εσύ θα είσαι εδραιωμένος», παρακάλεσε ο Σούρντας.

- Από ομιλία που δόθηκε στις 14 Ιουλίου 1984