Κάποτε, μια ηλικιωμένη γυναίκα έχασε τη βελόνα της ενώ έφτιαχνε ρούχα στην καλύβα της. Επειδή δεν υπήρχε λάμπα στην καλύβα της και είχε καταρράκτη στα μάτια της, δεν μπορούσε να βρει τη βελόνα. Βγήκε έξω και άρχισε να ψάχνει για τη βελόνα κάτω από το  φως του δρόμου. Ένας σπουδαστής που περνούσε από τον δρόμο ρώτησε την ηλικιωμένη γυναίκα: «Γιαγιά, τι ψάχνεις;» Η γυναίκα απάντησε ότι έψαχνε για μια βελόνα. Ο φοιτητής είπε: «Πες μου πού την έχασες· θα σε βοηθήσω να την βρεις». Εκείνη απάντησε: «Την έχασα ενώ έκανα εργασίες ραπτικής μέσα στην καλύβα μου». Το αγόρι ρώτησε: «Γιατί ψάχνεις για τη βελόνα που έχασες στην καλύβα σου στον δρόμο;» Η ηλικιωμένη γυναίκα είπε: «Δεν υπάρχει λάμπα στην καλύβα μου ενώ υπάρχει φως στον δρόμο. Γι` αυτό ψάχνω εδώ». Δείτε! Η βελόνα χάθηκε στο σπίτι και την έψαχνε στον δρόμο! Αυτό κάνει ο άνθρωπος σήμερα. Όλη η ευδαιμονία και η αγάπη υπάρχει μέσα σας, αλλά την ψάχνετε  ανόητα στον εξωτερικό κόσμο. Η εξωτερική αγάπη και η ευτυχία είναι παροδικές. Η σχέση με τον Θεό είναι αιώνια. Το ανθρώπινο σώμα είναι παροδικό. Πώς μπορεί κανείς να αντλήσει μόνιμη ευτυχία από το εφήμερο σώμα; Αναλαμβάνετε πνευματικές πρακτικές όπως γιόγκα, διαλογισμό και επανάληψη του Ονόματος, αλλά κι αυτές δίνουν μόνο προσωρινή ικανοποίηση. Μόνο από την  αγάπη για τον Θεό μπορείτε να αντλήσετε την αιώνια ευδαιμονία.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 25 Απριλίου 1996