Καταρχάς, ένα λυχνάρι χρειάζεται ένα δοχείο. Πρέπει να υπάρχει ένα φυτίλι (για να ανάψει η φλόγα). Πρέπει να υπάρχει λάδι στο φυτίλι και στο δοχείο. Αυτά τα τρία δεν αρκούν για να ανάψει το φως. Χρειάζεται ένα σπίρτο για να ανάψει το λυχνάρι. Μπορείτε να ανάψετε φως έχοντας μόνο ένα δοχείο, ένα φυτίλι και λάδι; Μπορείτε να φτιάξετε κοσμήματα αν έχετε μόνο χρυσό και πολύτιμους λίθους; Μπορείτε να φτιάξετε μια γιρλάντα λουλουδιών έχοντας μόνο βελόνα, κλωστή και λουλούδια; Χρειάζεται και κάποιος για να φτιάξει τη γιρλάντα από αυτά τα υλικά. Χρειάζεται ένας χρυσοχόος για να δημιουργήσει κοσμήματα από τον χρυσό και τους πολύτιμους λίθους. Ομοίως, χρειάζεται κάποιος για να ανάψει το λυχνάρι, ακόμα κι όταν διαθέτετε τα άλλα τέσσερα στοιχεία. Αυτός είναι ο Θεός. Όταν επιδιώκετε την πραγμάτωση του Θεού, η ανθρώπινη φύση μεταμορφώνεται και γίνεται θεϊκή. Ενσαρκώσεις της Θεϊκής Αγάπης! Θεωρήστε την καρδιά σας ως το δοχείο (του λυχναριού). Ο νους σας είναι το φυτίλι. Η αφοσίωσή σας είναι το λάδι. Η «Βαϊράγκια» (η απάρνηση των εγκοσμίων προσκολλήσεων) είναι το σπίρτο. Η Αγάπη είναι η φλόγα που λάμπει όταν ανάβει το λυχνάρι. Χωρίς αυτό το φως της Αγάπης, ο άνθρωπος βυθίζεται στο σκοτάδι της άγνοιας. Επομένως, η Αγάπη είναι θεμελιώδης για την κάθε ύπαρξη. 

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1990