Υπάρχουν δύο είδη γνώσης που χρειάζεται να αποκτήσει ο άνθρωπος. Η πρώτη είναι η κοσμική ή υλική γνώση, η οποία του επιτρέπει να διαβάζει και να γράφει, να εκτελεί τις καθημερινές του δουλειές, να κερδίζει τα προς το ζην και να ζει τη ζωή του στον κόσμο χρησιμοποιώντας τις αισθήσεις και τις νοητικές του ικανότητες. Αλλά αυτή είναι απλώς η συνηθισμένη γνώση. Πραγματική γνώση είναι η πνευματική γνώση (Atma-vidya), η οποία επιτρέπει στον άνθρωπο να υπερβαίνει τις αισθήσεις και το νου, να ενσταλάζει ευγενείς ιδιότητες μετάνοιας και απάρνησης, να αναπτύσσει σοφία και να επιτυγχάνει αληθινή ειρήνη και ευτυχία. Η γνώση που καλύπτει τις σωματικές ανάγκες και τις αισθήσεις δεν μπορεί να προσφέρει αληθινή ειρήνη και ευτυχία στον άνθρωπο. Το ανθρώπινο σώμα έχει δοθεί στον άνθρωπο για να εκτελεί ανιδιοτελείς και καλές πράξεις. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι ιδιαίτερα μορφωμένος ώστε να χρησιμοποιεί το σώμα του για την εκτέλεση ιερών πράξεων. Είναι η πνευματική γνώση που βοηθά τον άνθρωπο να ζει μια ευγενή και ανώτερη ζωή. Ωστόσο, η πνευματική γνώση πρέπει να συνδυάζεται με την πνευματική άσκηση που στοχεύει στην εξιλέωση. Η σχέση μεταξύ πνευματικής γνώσης και πνευματικής άσκησης είναι σαν αυτή μεταξύ θετικού και αρνητικού φορτίου. Ο άνθρωπος χρειάζεται τόσο κοσμική όσο και πνευματική γνώση για να ζήσει μια ολοκληρωμένη και γεμάτη νόημα και σκοπό ζωή.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 16 Απριλίου 1996