Κάποτε, μια βοσκοπούλα πήγε σε ένα πηγάδι για να φέρει δυο στάμνες με νερό. Αφού έβαλε τη μία στάμνα στο κεφάλι της, ήθελε κάποιος να βάλει και την άλλη στάμνα γεμάτη με νερό επάνω στην πρώτη. Εκείνη την ώρα, ο Κρίσνα ήρθε εκεί και του ζήτησε να την βοηθήσει με τις στάμνες. Ο Κρίσνα αρνήθηκε να το κάνει. Σύντομα, ήρθε μια άλλη βοσκοπούλα και βοήθησε την  πρώτη. Η βοσκοπούλα που κουβαλούσε τις δύο στάμνες έφτασε στο σπίτι της. Ο Κρίσνα την ακολούθησε στο σπίτι και, χωρίς καν να περιμένει να του ζητηθεί, πήρε την  επάνω στάμνα από το κεφάλι της βοσκοπούλας και την άφησε κάτω. Εκείνη εξεπλάγη από την παράξενη συμπεριφορά του Κρίσνα. Τον ρώτησε: «Κρίσνα, στο πηγάδι αρνήθηκες να βάλεις τη στάμνα στο κεφάλι μου όταν σε παρακάλεσα να με βοηθήσεις. Τώρα την κατεβάζεις από το κεφάλι χωρίς να σου το ζητήσω. Ποιο είναι το εσωτερικό νόημα αυτής της πράξης;» Ο Κρίσνα απάντησε: «Ω, βοσκοπούλα! Αυτό που θέλω είναι να αφαιρώ τα βάρη που κουβαλούν οι άνθρωποι και όχι να προσθέτω σε αυτά». Αυτό δείχνει πως ο Θεός λειτουργεί μόνο για να μειώνει τα βάρη των ανθρώπων και όχι για να τα αυξάνει.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1961