Όλες οι εμπειρίες ευχαρίστησης και πόνου έχουν την προέλευσή τους στις σκέψεις του ανθρώπου. Η σκέψη είναι σαν τον σπόρο ενός δέντρου, που με τον καιρό βγάζει κλαδιά, φύλλα, λουλούδια και καρπούς. Όλα όσα βλέπετε σε ένα δέντρο προέρχονται από έναν μικρό σπόρο. Ομοίως, αν και η σκέψη του ανθρώπου είναι ανεπαίσθητη, περιέχει δυνητικά ολόκληρο το σύμπαν. Το άτομο είναι ο μικρόκοσμος του Σύμπαντος. Έχετε επίγνωση του τεράστιου μεγέθους του δέντρου μπάνιαν. Ο σπόρος του, ωστόσο, είναι πολύ μικρός. Ο σπόρος και το δέντρο είναι ουσιαστικά ένα. Ο άνθρωπος πρέπει να προσέχει τις σκέψεις του επειδή διαμορφώνουν τη βάση για τις πράξεις του. Όταν οι επιθυμίες του εκπληρώνονται, είναι ικανοποιημένος. Όταν δεν πραγματοποιούνται, αισθάνεται απογοητευμένος. Ο άνθρωπος δεν ερευνά τις αιτίες αυτών των αποκλινόντων αποτελεσμάτων. Οι αποτυχίες του είναι αποτέλεσμα των δικών του αδυναμιών. Όταν η καρδιά του είναι αγνή, οι πράξεις του αποφέρουν ευεργετικά αποτελέσματα. Οι σκέψεις του είναι η αιτία της επιτυχίας ή της αποτυχίας των προσπαθειών του. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιεί τις σκέψεις του με σωστό τρόπο. Το όραμά του για τον κόσμο εξαρτάται από το πώς βλέπει τον κόσμο. «Όπως αισθάνεται, αυτό γίνεται». Όταν οι σκέψεις του είναι υψηλές, τα αποτελέσματα είναι επίσης υπέροχα.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 10 Μαΐου 1992