Ακόμα και όταν η σύζυγος του Ντάρματζα ταπεινώθηκε στον  ανοιχτό χώρο, αυτός προσήλωσε τον ακλόνητο νου του στον Κρίσνα. Ακόμα κι όταν ο Ασβατάμα έσφαξε τα αθώα παιδιά των Πάνταβας, αυτός συνέχισε να σκέφτεται τον Θεό με σταθερό, αγνό και ατάραχο νου. Ο Μπίμα δέθηκε χειροπόδαρα και ρίχτηκε σε ένα ποτάμι με δηλητηριώδη φίδια. Και σε τέτοιες καταστάσεις, επίσης, ο Ντάρματζα διατήρησε την ισορροπία του. Αυτό συνέβη επειδή ήταν σε θέση να ξεπεράσει τόσο τις χαρές όσο και τις λύπες και να φθάσει στη μη δυαδική Θεϊκή Αρχή. Μόνο με την επίγνωση της θεμελιώδους Αλήθειας μπορεί κανείς να αναπτύξει έναν σταθερό νου. Η διάνοια υπερβαίνει τον νου και, επομένως, η αγνότητα της διάνοιας αντανακλάται στον νου. Δεν αρκεί να περιορίζεστε απλώς στον διαλογισμό ή στην ψαλμωδία στο όνομα της πνευματικής άσκησης. Η καλλιέργεια της αγνότητας της καρδιάς είναι η αληθινή πνευματική άσκηση που πρέπει να αναλάβετε. Στην πραγματικότητα, η αγνότητα της καρδιάς είναι η ίδια η επίτευξη της σοφίας και σε αυτή την κατάσταση σοφίας ο νους παραμένει ακλόνητος. Ο Ντάρματζα είχε επιτύχει αυτήν την κατάσταση. Υπάρχουν αμέτρητοι τέτοιοι αφοσιωμένοι σε αυτόν τον κόσμο. Υπάρχουν όμως και άλλοι των οποίων η ισορροπία διαταράσσεται από τις χαρές και τις λύπες του κόσμου. Για να ξεπεράσει κανείς την ασταθή φύση του νου, πρέπει να συνειδητοποιήσει τη θεϊκή του φύση που καλλιεργεί την ψυχική ηρεμία. 

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2000