Η εκπαιδευτική διαδικασία οφείλει να καθιστά το άτομο  ευτυχέστερο και πιο χρήσιμο· πρέπει επίσης να το διαπλάθει σε καλύτερο πολίτη, ικανό και πρόθυμο να προωθήσει την πρόοδο του έθνους στο οποίο ανήκει. Πρέπει να εγκαταλείψει τη σημερινή εμμονή στην απονομή τίτλων σπουδών, οι οποίοι λειτουργούν απλώς ως δοχεία με τα οποία οι απόφοιτοι περιφέρονται στη χώρα, ζητώντας να τους ανατεθούν θέσεις εργασίας. Σήμερα ακούμε πολλά για το «καθήκον» και την ευθύνη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που αναλογούν σε κάθε ομάδα. Όλα αυτά είναι θετικά. Ωστόσο, το πραγματικό νόημα αυτών των λέξεων δεν γίνεται σωστά κατανοητό. Ο σπουδαστής θεωρεί ότι το «καθήκον» του περιορίζεται στην τήρηση του ωραρίου κατά τη φοίτηση στο κολέγιο ή το σχολείο και στην προσοχή κατά τη διάρκεια των διαλέξεων και των λοιπών ακαδημαϊκών δραστηριοτήτων. Αντίστοιχα, και οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι έχουν επιτελέσει το καθήκον τους όταν παρευρίσκονται στις προβλεπόμενες ώρες και φέρνουν εις πέρας τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί. Αυτή η εσφαλμένη αντίληψη πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η εκπαίδευση πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πνευματική άσκηση για την εδραίωση της ειρήνης τόσο στην καρδιά του ατόμου όσο και στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένου του κοινού καλού της ανθρωπότητας. Η εκπαίδευση αποτελεί μια πνευματική προσπάθεια, υπό την αιγίδα της θεάς Σαράσβατι.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 6 Ιουλίου 1975