Για τον άνθρωπο, υπάρχουν δύο είδη καταστάσεων σε αυτόν τον κόσμο. Αυτές είναι: η ευχάριστη και η δυσάρεστη. Το αν η κατάσταση είναι ευχάριστη ή δυσάρεστη εξαρτάται από την εσωτερική σας στάση ή άποψη. Το ίδιο αντικείμενο γίνεται ευχάριστο τη μια φορά και δυσάρεστο μια άλλη! Αυτό που γίνεται δεκτό με μεγάλη αγάπη τη μια στιγμή γίνεται μισητό την άλλη, και δεν υπάρχει καν η επιθυμία να το δει κανείς. Ο λόγος που συμβαίνει έτσι είναι η κατάσταση του νου εκείνες τις στιγμές. Επομένως, όλοι πρέπει να εκπαιδεύσουν το νου τους να είναι πάντα ευχάριστος. Τα νερά ενός ποταμού αναβλύζουν από τα βουνά, πέφτουν σε κοιλάδες και ορμούν μέσα από φαράγγια. Επιπλέον, παραπόταμοι ενώνονται μαζί του σε διάφορα στάδια, και το νερό γίνεται θολό και ακάθαρτο. Έτσι και μέσα  στη ροή της ανθρώπινης ζωής, η ταχύτητα και η δύναμη αυξάνονται και μειώνονται. Αυτές οι διακυμάνσεις μπορούν να συμβούν οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής. Κανείς δεν μπορεί να τις αποφύγει. Μπορεί να έρθουν στην αρχή της ζωής, στο τέλος ή στη μέση. Έτσι, αυτό που σταθερά πρέπει να πείθει ο άνθρωπος τον εαυτό του είναι ότι η ζωή είναι αναγκαστικά γεμάτη σκαμπανεβάσματα, και ότι, αντί να φοβάται και ν’ ανησυχεί γι’ αυτά, θα πρέπει να τα καλωσορίζει. Δεν πρέπει μόνο να νιώθει έτσι, αλλά πρέπει να είναι χαρούμενος και ευτυχής, ό,τι και να συμβεί! Τότε, όλα τα προβλήματα, όποια και αν είναι η φύση τους, θα περνούν ελαφρά και γρήγορα!

Μπάμπα, από το βιβλίο «Διαλογισμός – Dhyana Vahini», κεφ 3