Ο Νάραντα ήθελε να διδάξει στη Σατιαμπάμα το υπέρτατο μεγαλείο ορισμένων ανθρώπινων ιδιοτήτων που δεν γνώριζε. Προκάλεσε μια κατάσταση στην οποία ο Κρίσνα έπρεπε να ζυγιστεί σε μια ζυγαριά και να αποκτηθεί από τη Σατιαμπάμα, καθως αυτή τοποθετούσε προσφορές στον άλλο δίσκο. Όλα τα κοσμήματα και ο πλούτος της δεν μπόρεσαν να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της. Τελικά, παρακάλεσε τη Ρουκμίνι να έρθει να τη βοηθήσει. Η Ρουκμίνι ήρθε, προσευχήθηκε στον Κρίσνα, λέγοντας: «Αν είναι αλήθεια ότι ο Θεός υποτάσσεται στον αφοσιωμένο που Του προσφέρει με αγάπη ένα φύλλο, ένα λουλούδι, έναν καρπό ή λίγο νερό, ας κάνει το φύλλο τούλασι που προσφέρω τη ζυγαριά να γείρει προς το μέρος μου». Η εσωτερική σημασία αυτής της προσευχής είναι ότι το σώμα πρέπει να θεωρείται φύλλο, η καρδιά λουλούδι, η αρετή καρπός και τα δάκρυα χαράς που ρέουν από τα μάτια του πιστού ως νερό που προσφέρεται στον Θεό με πνεύμα πλήρους παράδοσης. Τα δάκρυα πρέπει να χύνονται μόνο για τον Θεό και όχι για κανέναν άλλο. Όποια και αν είναι η θλίψη κάποιου, δεν πρέπει να χύνει δάκρυα. ​​Τα δάκρυα μπορεί να ρέουν από χαρά ή ενθουσιασμό ή έκσταση, αλλά όχι από αίσθημα θλίψης. Ο Νάραντα ανέπτυξε ολόκληρη τη σκηνή για να δείξει στην Σατιαμπάμα ποιες ένδοξες ιδιότητες διέθετε η Ρουκμίνι και το μεγαλείο της αφοσίωσής της. Είπε στην  Σατιαμπάμα: «Ο Κύριος δεν θα ενδώσει στον πλούτο. Θα υποκύψει μόνο στην καλοσύνη».