Μια βοσκοπούλα ρώτησε κάποτε τη Ράντα πώς ένιωσε όταν είδε τον Κρίσνα, πώς αντέδρασε η καρδιά της, ποια μεταμόρφωση συνέβη μέσα της και ποια χαρά βίωσε. Η Ράντα απάντησε: «Τη στιγμή που ακούω το μελωδικό φλάουτο του Κρίσνα, η καρδιά μου σταματά και ξεχνάω τον εαυτό μου όταν μαθαίνω ότι ο Κρίσνα έρχεται. Χάνομαι στη μουσική του φλάουτου Του και δεν αντιλαμβάνομαι τίποτα άλλο. Πώς μπορώ να σας περιγράψω τα συναισθήματά μου όταν μεθώ από τη μαγεία της μελωδίας Του;» Οι μεθυσμένοι από τον Θεό πιστοί δεν μπορούν να περιγράψουν την ευδαιμονική τους εμπειρία με λόγια. Όποιος προσπαθεί να την εκφράσει δεν έχει καμία πραγματική εμπειρία. Όσοι θεωρούν τους εαυτούς τους πιστούς θα πρέπει να αναγνωρίσουν τη μεγάλη διαφορά μεταξύ της περιορισμένης τους  αντίληψης και του άφατου χαρακτήρα της αληθινής αφοσίωσης. Θα πρέπει να αποφασίσουν να αποβάλουν τις ευτελείς προσκολλήσεις και να αναπτύξουν ακλόνητη αφοσίωση στον Θεό ως κύριο στόχο της ζωής τους. Για τον σκοπό αυτό, η ενάρετη συντροφιά είναι απαραίτητη. Οι καλές σκέψεις προωθούνται μόνο μέσω της συναναστροφής με τους καλούς.

- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1986