Το άτομο που είναι γεμάτο από την αίσθηση του «εγώ» αγαπά να ασκεί εξουσία πάνω στους άλλους. Δεν του αρέσει να ακούει τους άλλους. Ακόμη κι αν οι συμβουλές τους είναι προς όφελός του, λόγω του πείσματός του, δεν τις αποδέχεται. Τέτοια άτομα βλέπουν τα πάντα «με μάτι φθονερό», χρωματισμένο από τον καπνό της αλαζονείας και της έπαρσης. «Τα λόγια μου είναι αληθινά», «η γνώμη μου είναι σωστή», «οι πράξεις μου είναι ορθές», αισθάνονται, και έτσι περνούν τις ημέρες τους με αυτή την ανυποχώρητη στάση!

Μια τέτοια συμπεριφορά είναι πολύ επιβλαβής για τους πνευματικούς αναζητητές. Ο αναζητητής πρέπει να είναι πρόθυμος και δεκτικός σε κάθε χρήσιμη κριτική, υπόδειξη ή συμβουλή, από όπου κι αν προέρχεται. Όταν κάνει κάποιο λάθος, δεν πρέπει να προσπαθεί να δικαιολογήσει τον εαυτό του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανούσιες αντιπαραθέσεις και, αν δεν επικρατήσει στη συζήτηση, μπορεί να καταλήξει σε εκδικητικές συγκρούσεις.

Μην αγωνίζεστε να κερδίσετε την εκτίμηση του κόσμου. Μην αισθάνεστε ταπεινωμένοι ή θυμωμένοι όταν ο κόσμος δεν αναγνωρίζει εσάς ή τις αρετές σας. Αυτά πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να τα μάθει και να τα εφαρμόσει όποιος είναι πνευματικός αναζητητής.

Δεν πρέπει να παρασύρεστε από χαρά όταν σας επαινούν· εκεί κρύβεται μια θανάσιμη παγίδα, που μπορεί ακόμη και να σας αποπροσανατολίσει και να θέσει σε κίνδυνο την πρόοδό σας. Προσπαθήστε να μάθετε και να αφομοιώσετε ό,τι είναι καλό για εσάς μέσα από τις συμβουλές των άλλων και να ενεργείτε ανάλογα. Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας να αντιμετωπίζει την προσβολή και την κριτική ως παρεκκλίσεις και προσωρινές εκτροπές.

Μπάμπα, από το βιβλίο «Διαλογισμός – Dhyana Vahini», κεφ 14