Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι δεν υπάρχουν «άλλοι» οι οποίοι θα μπορούσαν να λάβουν κάποια  ευεργεσία από εσάς· αυτοί οι «άλλοι» είναι ο δικός σας — ο ίδιος σας ο εαυτός. Όλοι είναι κύματα που υψώνονται και πέφτουν, που κυλούν και υποχωρούν, πάνω στον ωκεανό του οποίου αποτελούν αναπόσπαστα μέρη. Επομένως, ποιος μπορεί να βοηθήσει ποιον; Ποιος κάνει χάρη σε ποιον; Σε ποιον ανήκει το χέρι που προσφέρει βοήθεια; Κάθε βοήθεια απευθύνεται στον εαυτό και προέρχεται από τον εαυτό. Ο πόνος που βιώνει κάποιος άλλος —και τον οποίο επιδιώκετε να απαλύνετε— είναι, στην ουσία, ο δικός σας πόνος· όταν σταματάτε τον πόνο του άλλου, είναι ο δικός σας πόνος που σταματά. Η προσφορά υπηρεσίας μπορεί να είναι ουσιαστική μόνο όταν τα αισθήματα του «εγώ» και του «δικό μου» δώσουν τη θέση τους στο «Θεός» και στο «του Θεού». Ο εγωισμός ενισχύεται μόνο όταν η προσοχή σας μονοπωλείται από το σώμα και τις ανάγκες του. Όταν όμως στρέφετε την προσοχή σας στον "Αntaratma" (τον Εσωτερικό Εαυτό), που είναι ο Θεός, τότε αναγνωρίζετε τον ίδιο Θεό σε όλους και ένα κύμα βαθύτατου σεβασμού σας πλημμυρίζει και κάνει καρποφόρα  κάθε σας πράξη. Απαιτείται πνευματική άσκηση για να μετατοπιστεί η προσοχή από το "Deha" (το σώμα) στο "Dehi" (τον Ένοικο του σώματος). Όλα τα όντα μοιάζουν με λουλούδια που ανθίζουν και μαραίνονται πριν τελειώσει η μέρα· ωστόσο, όπως σε μια γιρλάντα, είναι όλα περασμένα σε ένα ενιαίο, αιώνιο και άφθαρτο νήμα, το οποίο ονομάζεται Μπράχμαν. Καλλιεργήστε αυτή τη στάση της μη-δυϊστικής αντίληψης στον νου σας· αυτό θα κάνει την προσφορά σας πιο απολαυστική, πιο καρποφόρα, πιο γλυκιά και πιο ευχάριστη για τον αποδέκτη της.

- Μπάμπα, από ομιλια που δόθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1965