Αύγουστος 2026
7 Αυγούστου
Χωρίς την έγκριση του Θεού, ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιτύχει τίποτα στον κόσμο. Ο Θεός αποτελεί τη βάση του παντός. Ο άνθρωπος, ωστόσο, είναι γεμάτος από έπαρση θεωρώντας ότι εκείνος είναι που κάνει τα πάντα. Αυτή η αλαζονεία είναι η αιτία της αποτυχίας του. Είναι η αιτία της ανησυχίας, της σύγχυσης και της απογοήτευσής του. Ο άνθρωπος, σήμερα, βασίζει τη ζωή του στην εξάρτηση από τη Φύση, ξεχνώντας τον Θεό. Αυτό είναι ένα σοβαρό σφάλμα. Είναι ουσιώδες να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει μια βάση, ένα θεμέλιο, και ότι ολόκληρος αυτός ο κόσμος εδράζεται σε αυτό. Αναγνωρίζοντας αυτή την αλήθεια, οφείλει κανείς να πορεύεται στη ζωή. Αν πάτε στον κινηματογράφο, υπάρχει μια οθόνη σταθερή και αμετάβλητη, η οποία μπορεί να παρομοιαστεί με τον Θεό, που είναι αληθινός και αιώνιος. Πάνω σε αυτή την οθόνη, πολλές μορφές έρχονται και παρέρχονται. Ο άνθρωπος βλέπει και βιώνει μόνο τις μορφές που εμφανίζονται και εξαφανίζονται, αλλά αποτυγχάνει να αναγνωρίσει την οθόνη. Οι κινούμενες εικόνες έχουν ως βάση τους την οθόνη. Χωρίς την οθόνη, δεν θα μπορούσαμε να δούμε αυτές τις εικόνες. Τι είδους κατανόηση μπορεί να έχει κανείς αν βλέπει μόνο τις μορφές και τις εικόνες; Κατά τον ίδιο τρόπο, ο άνθρωπος σήμερα προσπαθεί να ζήσει τη ζωή του ξεχνώντας τον Θεό και εναποθέτοντας όλη του την πίστη μόνο στη Φύση. Αυτό είναι ένα σοβαρό σφάλμα. Πρέπει να αναζητήσουμε καταφύγιο στον Θεό, ο οποίος είναι η Βάση, και στη συνέχεια να βιώσουμε τη Φύση, η οποία στηρίζεται σ’ αυτή τη Βάση. Η πίστη στον Θεό είναι η πρωταρχική προϋπόθεση για τον άνθρωπο.
- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 25 Ιουνίου 1989
6 Αυγούστου
Η εκπαιδευτική διαδικασία οφείλει να καθιστά το άτομο ευτυχέστερο και πιο χρήσιμο· πρέπει επίσης να το διαπλάθει σε καλύτερο πολίτη, ικανό και πρόθυμο να προωθήσει την πρόοδο του έθνους στο οποίο ανήκει. Πρέπει να εγκαταλείψει τη σημερινή εμμονή στην απονομή τίτλων σπουδών, οι οποίοι λειτουργούν απλώς ως δοχεία με τα οποία οι απόφοιτοι περιφέρονται στη χώρα, ζητώντας να τους ανατεθούν θέσεις εργασίας. Σήμερα ακούμε πολλά για το «καθήκον» και την ευθύνη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που αναλογούν σε κάθε ομάδα. Όλα αυτά είναι θετικά. Ωστόσο, το πραγματικό νόημα αυτών των λέξεων δεν γίνεται σωστά κατανοητό. Ο σπουδαστής θεωρεί ότι το «καθήκον» του περιορίζεται στην τήρηση του ωραρίου κατά τη φοίτηση στο κολέγιο ή το σχολείο και στην προσοχή κατά τη διάρκεια των διαλέξεων και των λοιπών ακαδημαϊκών δραστηριοτήτων. Αντίστοιχα, και οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι έχουν επιτελέσει το καθήκον τους όταν παρευρίσκονται στις προβλεπόμενες ώρες και φέρνουν εις πέρας τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί. Αυτή η εσφαλμένη αντίληψη πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η εκπαίδευση πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πνευματική άσκηση για την εδραίωση της ειρήνης τόσο στην καρδιά του ατόμου όσο και στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένου του κοινού καλού της ανθρωπότητας. Η εκπαίδευση αποτελεί μια πνευματική προσπάθεια, υπό την αιγίδα της θεάς Σαράσβατι.
- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 6 Ιουλίου 1975
5 Αυγούστου
Ο εγωισμός και η θεϊκότητα είναι ασύμβατα στοιχεία. Ένας εγωιστής δεν μπορεί ποτέ να αποβλέπει στη θεϊκή ζωή. Το «εγώ» πρέπει να εξαλειφθεί πλήρως, προκειμένου να υπάρξει πρόοδος στο πνευματικό μονοπάτι. Ωστόσο, η πίστη στον εαυτό —ως έννοια διακριτή από τον εγωισμό— είναι υψίστης σημασίας για την πνευματική πρόοδο. Ο άνθρωπος που δεν έχει πίστη στον εαυτό του, δεν μπορεί να έχει πίστη στον Θεό. Η αυτοπεποίθηση και η πίστη στον Θεό βρίσκονται πάντα σε στενή συνάφεια και αλληλοσυμπληρώνονται. Η πίστη αποτελεί θεμελιώδη αρετή και η πίστη στον Θεό λειτουργεί ως στήριγμα στη ζωή. Αν και ο Θεός κατοικεί μέσα στον καθένα, κανείς δεν μπορεί να αποκτήσει θεϊκή υπόσταση χωρίς πίστη σε Αυτόν. Κάποιοι ίσως ισχυριστούν ότι θα πιστέψουν μόνο αφού αποκτήσουν προσωπική εμπειρία. Όμως, αυτό ισοδυναμεί με το να βάζει κανείς το κάρο μπροστά από το άλογο. Στην πνευματικότητα, η πίστη προηγείται πάντα της εμπειρίας. «Η γνώση (vidya) χωρίς πίστη και πνευματικό ζήλο (shraddha) είναι μάταιη», έλεγε ο Σουάμι Βιβεκανάντα. Η πίστη και ο ζήλος είναι απολύτως απαραίτητα για την επίγνωση του Εαυτού (Adhyatma-vidya). Οι νέοι και οι νέες της εποχής μας διαθέτουν άφθονη πίστη και ζήλο. Δυστυχώς, όμως, όλη αυτή η πίστη και ο ζήλος διοχετεύονται στο θέατρο, στα μυθιστορήματα, στον κινηματογράφο, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, στο κρίκετ και τις ιπποδρομίες. Αυτή η λανθασμένη κατεύθυνση της πίστης και του ζήλου τους έχει οδηγήσει σε σωματική εξασθένηση και πνευματική φθορά, με αποτέλεσμα να έχουν χάσει την πίστη τους όχι μόνο στον Θεό, αλλά και στον ίδιο τους τον εαυτό.
- Μπάμπα, από τα Summer Showers του 1979, ch. 26.
4 Αυγούστου
Όταν ένας βωβός άνθρωπος τρώει ένα γλυκό, μπορεί να γευτεί τη γλυκύτητά του, αλλά δεν μπορεί να την εκφράσει με λόγια. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Θεός μπορεί μόνο να βιωθεί και δεν μπορεί να περιγραφεί. Αν κάποιος σας ζητήσει να τον περιγράψετε, η μόνη απάντηση είναι η σιωπή. Δεν πρέπει να σπαταλάτε τον χρόνο και την ενέργειά σας σε περιττές αντιπαραθέσεις. Επομένως, οφείλετε να καλλιεργήσετε πίστη στον Θεό. Είναι απόλυτη ανοησία να προβάλλει κανείς επιχειρήματα για τη μη ύπαρξη του Θεού. Γιατί λέτε ότι δεν υπάρχει; Ισχυρίζεστε ότι ο Θεός δεν υπάρχει επειδή δεν είναι ορατός. Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα άτομο με ύψος περίπου 1,80 μ., ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα , είναι φαλακρός και ζυγίζει 80 κιλά. Αυτά είναι απλώς τα σωματικά του χαρακτηριστικά, τα οποία μπορείτε να δείτε. Μήπως όμως τα σωματικά χαρακτηριστικά από μόνα τους αποδίδουν την αλήθεια για το άτομο αυτό; Η πραγματική αλήθεια για το άτομο είναι εκείνο που δεν μπορείτε να δείτε με τα φυσικά σας μάτια. Πρόκειται για τις καλές ή κακές ιδιότητές του, όπως η συμπόνια, η αγάπη, η κατανόηση, το μίσος, η υπομονή κ.λπ. Εφόσον δεν μπορείτε να δείτε αυτές τις ιδιότητες, μπορείτε να ισχυριστείτε ότι δεν υφίστανται; Είναι πράξη ανοησίας να λέτε ότι ό,τι δεν βλέπετε δεν υπάρχει. Αυτές οι ιδιότητες, τις οποίες δεν μπορείτε να δείτε, καθορίζουν την ανθρώπινη φύση του ή την έλλειψή της. Επομένως, είναι ανοησία να λέει κανείς ότι δεν μπορεί να έχει πίστη σε αυτό που δεν είναι ορατό.
- Μπάμπα, από τα Summer Showers του 1979, ch. 26
3 Αυγούστου
Το πρώτο βήμα στο μονοπάτι της πνευματικότητας είναι η απελευθέρωση από τη ζήλια, τον φθόνο, την κακία και την πλεονεξία. Η ζήλια πρέπει να ξεριζωθεί εντελώς από την ανθρώπινη καρδιά και, στη θέση της, να καλλιεργηθεί η ακλόνητη πίστη και επιμονή. Μέσω του διαλογισμού πρέπει να γίνει ορατός ο Εαυτός. Τότε, ο ειλικρινής και επιμένων πνευματικός αναζητητής θα βιώσει αναμφίβολα πνευματικές εμπειρίες και μυστικές αποκαλύψεις.
Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να ετοιμάσουμε ένα νόστιμο σάμπαρ. Για τον σκοπό αυτό, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φρέσκα λαχανικά, ποιοτικά όσπρια και καθαρό ταμάρινδο. Ο μάγειρας μπορεί να είναι ένας ειδήμων. Αν όμως το σκεύος που χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα δεν έχει επιστρωθεί σωστά με ασήμι ή κασσίτερο, τότε όλο το σάμπαρ που μαγειρεύεται θα καταστεί δηλητηριώδες.
Παρομοίως, από τις εννέα μορφές λατρείας του Θεού καμία δεν θα είναι αποτελεσματική εάν ο πιστός δεν διαθέτει αγνή καρδιά. Ποιο είναι το όφελος από το μέτρημα των χαντρών του κομποσκοινιού, όταν η καρδιά είναι μολυσμένη από ζήλια, φθόνο και κακία;
- Μπάμπα, από τα Summer Showers του 1979, ch. 26.
2 Αυγούστου
Η Ινδία αναδεικνύεται σε διδάσκαλο της ανθρωπότητας, χάρη στην αρετή, την ψυχική αντοχή και την ηθική δύναμη των γυναικών του παρελθόντος και του παρόντος. Οφείλετε να διατηρείτε και να καλλιεργείτε αυτές τις ιδιότητες, ώστε η χώρα να μπορεί να στέκεται με το κεφάλι ψηλά ανάμεσα στα έθνη του κόσμου.
Κατοχυρώστε τη θέση της μητέρας στο σπίτι ως θεματοφύλακα των πνευματικών ιδανικών και, κατά συνέπεια, ως γκουρού (πνευματικού δασκάλου) των παιδιών. Κάθε μητέρα πρέπει να συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια: τη διεύρυνση και τη σταθερή εκδήλωση της θεϊκής συνειδητότητας που ενυπάρχει σε κάθε παιδί.
Τα παιδιά είναι οι καλλιέργειες που αναπτύσσονται στα χωράφια, για να δώσουν τη σοδειά από την οποία θα τραφεί το έθνος. Είναι οι πυλώνες πάνω στους οποίους οικοδομείται το θεμέλιο του μέλλοντος του έθνους. Είναι οι ρίζες του εθνικού δέντρου, το οποίο οφείλει να προσφέρει τους καρπούς της εργασίας, της λατρείας και της σοφίας στην επόμενη γενιά.
Το πρόγραμμα «Πνευματική Εκπαίδευση Σρι Σάτυα Σάι» (Sri Sathya Sai Balvikas) δημιουργήθηκε με σκοπό να θρέψει αυτές τις ρίζες, να ενισχύσει τους θεμελιώδεις αυτούς πυλώνες και να λιπάνει τις καλλιέργειες που αναπτύσσονται.
- Μπάμπα, από ομιλία που δόθηκε στις 10 Ιουλίου 1974
1 Αυγούστου
Η απουσία φθόνου, ζήλιας και κακίας (anasuya) αποτελεί προϋπόθεση για την απόκτηση μιας βαθιάς, άμεσης και προσωπικής εμπειρίας του πανταχού παρόντος Θεού. Κάθε πνευματικός αναζητητής οφείλει να καλλιεργήσει αυτή την ιδιότητα. Πρόκειται για ένα θείο χαρακτηριστικό που καθιστά την προσωπικότητα του ανθρώπου αγνή και διαυγή. Η χρόνια ζήλια (asuya), αποτελεί την πηγή όλων των ψυχικών και σωματικών παθήσεων σε αυτόν τον κόσμο. Για να αποκτήσει ψυχική ισορροπία και εσωτερική γαλήνη, ο άνθρωπος πρέπει να εξαγνίσει την καρδιά του, απαλλάσσοντας τον νου του από αυτό το ψυχολογικό πάθος που ονομάζεται ζήλια. Ο άνθρωπος οφείλει πρώτα να εξανθρωπιστεί, προτού επιχειρήσει να θεοποιηθεί. Το αίσθημα της ζήλιας προς τους άλλους, ακόμη και για ασήμαντα ζητήματα, καταπνίγει τα ανθρώπινα ένστικτα του ατόμου. Σήμερα, οι άνθρωποι σπαταλούν όλο τον χρόνο και την ενέργειά τους κατηγορώντας τους άλλους, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι το να αναζητά και να εντοπίζει κανείς τα ελαττώματα των άλλων αποτελεί το πιο βαρύ και απαίσιο αμάρτημα! Ο Αρτζούνα ήταν εντελώς απαλλαγμένος από τις ολέθριες ιδιότητες του φθόνου, της ζήλιας και της κακίας. Γι’ αυτόν τον λόγο απέκτησε την προσωνυμία Anasuya και αξιώθηκε να λάβει από τον Κρίσνα το γεμάτο νέκταρ μήνυμα της Μπάγκαβαντ Γκίτα.
- Μπάμπα, από τα Summer Showers του 1979, ch. 26.
