Ο Ελληνικός Οργανισμός Σάτυα Σάι είναι Ν.Π.Ι.Δ. μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και λειτουργεί στα πλαίσια του Διεθνούς Οργανισμού Σάτυα Σάι. Αποτελείται από τα Κέντρα και τις Ομάδες Σάτυα Σάι, τα μέλη των οποίων συνδέονται με έναν κοινό δεσμό – την αγάπη για τον Θεό – και έναν κοινό σκοπό – την πνευματική ανάπτυξη. Οι δραστηριότητες των Κέντρων και των Ομάδων Σάτυα Σάι είναι Πνευματικές, Εκπαιδευτικές και Ανιδιοτελούς Κοινωνικής Υπηρεσίας. Υπάρχει ακόμη ιδιαίτερος τομέας για τους νέους. Συνδρομές οποιουδήποτε είδους δεν καταβάλλονται.

Ο Διεθνής Οργανισμός Σάτυα Σάι ξεκίνησε το 1968 και σήμερα, 40 χρόνια μετά, αριθμεί περισσότερα από 1.200 Κέντρα σε 114 χώρες σε όλο τον κόσμο. Αποτελεί μια γνήσια πνευματική κίνηση και ένα μέσον καθώς μεταβαίνουμε από τη σωματική συνείδηση και την ατομικότητα στη θεϊκή συνειδητότητα και την ενότητα. Αφήνουμε έναν κόσμο στον οποίο η τάξη επιβάλλεται με τη βία, στον οποίο τα εγωιστικά κίνητρα και επιδιώξεις αποτελούν τη βάση των ανθρώπινων σχέσεων και κανόνων και προχωράμε προς έναν κόσμο όπου η επίγνωση και η αγάπη για τον Θεό καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ όλων των μελών της μεγάλης παγκόσμιας οικογένειας. Σ’ αυτό το πνευματικό ταξίδι η αγάπη αποτελεί το καύσιμο και η γνώση της θεϊκής μας φύσης το σκοπό.

Η Ελλάδα ανήκει στη Ζώνη 6, Περιοχή 2 του Διεθνούς Οργανισμού Σάτυα Σάι, τα άλλα μέλη του οποίου, ανά ζώνες και περιοχές, μπορεί κανείς να δει κάνοντας κλικ εδώ.

Όπως και κάθε Οργανισμός έτσι και ο Οργανισμός Σάτυα Σάι έχει υιοθετήσει ορισμένους κανόνες και αρχές για τα μέλη των Κέντρων και των Ομάδων. Όπως λέει ο Μπάμπα:

«Οι κανόνες μας είναι ξεχωριστοί. Τονίζουν ότι πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να εφαρμόζουμε τις αρχές που εκπροσωπούμε. Οτιδήποτε επιθυμείτε για τους άλλους θα πρέπει να το εφαρμόζετε στην καθημερινή σας ζωή οι ίδιοι με ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα… Τα Κέντρα θα πρέπει να αποτελούν τους κατάλληλους χώρους όπου τα μέλη θα μπορούν να καλλιεργήσουν το χαρακτήρα τους, να εμβαθύνουν την πνευματική τους άσκηση, να κατανοήσουν τη φύση του εγώ και μέσα από τη συναναστροφή με ανιδιοτελείς εργάτες / εθελοντές που έχουν λιγότερο ή περισσότερο απαλλαγεί από αυτό το δηλητήριο της ιδιοτέλειας, να υπερβούν τελικά το εγώ τους.»